GRAMATYKA

Czas Present Simple (czas teraźniejszy prosty), czasownik be (być)

 

W czasie Present Simple czasownik be (być) ma trzy formy osobowe: am, are, is. Istnieją też równorzędne formy skrócone ‘m, ‘re, ‘s.

Zdania twierdzące.

I am hungry.         = I’m hungry.            Ja jestem głodny/a.

You are hungry.       = You’re hungry.       Ty jesteś głodny/a.

He is hungry.      = He’s hungry.          On jest głodny.

She is hungry.     = She’s hungry.          Ona jest głodna.

It is hungry.       = It’s hungry.             Ono jest głodne.

We are hungry.        = We’re hungry.         My jesteśmy głodni/e.

You are hungry.    = You’re hungry.        Wy jesteście głodni/e.

They are hungry.     =  They’re hungry.       Oni są głodni/ One są głodne.

 

Zdania przeczące.

Czasownik be łączy się z partykułą not. W ten sposób tworzymy przeczenie. Możemy pisać not oddzielnie, lub połączyć je z czasownikiem be. Jest to niemożliwe tylko w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Innymi słowy – am nie da się połączyć z not.

I am not tired.            = I am not tired.         = I’m not tired.           Ja nie jestem zmęczony/a.

You are not tired.       = You aren’t tired.     = You’re not tired.     Ty nie jesteś zmęczony/a.

He is not tired.           = He isn’t tired.          = He’s not tired.         On nie jest zmęczony.

She is not tired.          = She isn’t tired.         = She’s not tired.        Ona nie jest zmęczona.

It is not tired.             = It isn’t tired.            = It’s not tired.           Ono nie jest zmęczone.

We are not tired.        = We aren’t tired.       = We’re not tired.       My nie jesteśmy zmęczeni/one.

You are not tired.       = You aren’t tired.     = You’re not tired.     Wy nie jesteście zmęczeni/one.

They are not tired.      = They aren’t tired.    = They’re not tired.    Oni nie są zmęczeni/ One nie są zmęczone.

Zdania pytające.

Pytania tworzymy za pomocą inwersji (przeniesienia czasownika be przed podmiot).

Am I late?       Czy jestem spóźniony/a?

Are you late? Czy jesteś spóźniony/a?

Is she late?      Czy ona jest spóźniona?

Is he late?       Czy on jest spóźniony?

Is it late?         Czy ono jest spóźnione?

Are we late?   Czy jesteśmy spóźnieni/one?

Are you late? Czy jesteście spóźnieni/one?

Are they late?   Czy oni są spóźnieni/Czy one są spóźnione?

 

Ćwiczenie 1.

 

Wpisz odpowiednią formę czasownika be do tabeli.

 

I am hungry
You are

He

She

It

is
We

You

They

are

 

 

 

Am I hungry?
Are you
Is

he

she

it

Are

we

you

they

 

Ćwiczenie 2.

 

Wstaw odpowiednią formę czasownika be.

I ______ not a boy. I ______a girl.

She ______ a nurse.

They ______ not tired.

What ______ your job?

How ______ you?

How ______ he?

______ she from London?

______ you hungry?

______ he Spanish?

What ______ her name?

How much ______ it?

We ______ not mechanics.

______ you happy?

We ______ Polish.

______ she cold?

Odpowiedzi:

 

I am not a boy. I am a girl.

She is a nurse.

They are not tired.

What is your job?

How are you?

How is he?

Is she from London?

Are you hungry?

Is he Spanish?

What is her name?

How much is it?

We are not mechanics.

Are you happy?

We are Polish.

Is she cold?

 

Plurals (liczba mnoga rzeczowników)

 

Liczbę mnogą rzeczowników w większości przypadków tworzymy przez dodanie końcówki –s

 

np.:

girl                  girls

table                tables

book                books

pub                  pubs

Gdy rzeczownik w liczbie pojedynczej kończy się na -s, -x, -sh, -ch, w liczbie mnogiej dodajemy końcówkę –es

np.:

box                  boxes

match              matches

bus                  buses

dish                 dishes

Gdy rzeczownik w liczbie pojedynczej kończy się na -y, przed którym stoi spółgłoska, y zastępujemy końcówką –ies

baby                babies

story                stories

country           countries

Gdy rzeczownik w liczbie pojedynczej kończy się na -y, przed którym stoi samogłoska, y pozostaje, dodajemy tylko końcówkę –s.

boy                  boys

day                  days

UWAGA!

Część rzeczowników ma nieregularną liczbę mnogą

 

man        ->         men

woman        ->        women

child            ->       children

foot      ->          feet

person    ->         people

tooth      ->         teeth

 

Ćwiczenie 1.

 

Podaj liczbę mnogą rzeczowników:

 

tekst odpowiedź
friend friends
watch watches
child children
foot feet
key keys
shop shops
exam exams
apple apples
dish dishes
sky skies
tree trees
cinema cinemas
man men
family families
church churches
tooth teeth
city cities
person people
glass glasses
woman women

 

 

Articles (przedimki)

 

Przedimek nieokreślony a występuje przed rzeczownikami w liczbie pojedynczej.

Przedimka nieokreślonego używamy mówiąc o rzeczowniku w sensie ogólnym (jakiś, jeden z wielu), nie konkretnym.

 

A book is on the table. (jakaś) Książka jest na stole.

A cup of tea, please. Poproszę filiżankę herbaty. (nie jakąś konkretną, tylko ogólnie –herbatę )

This is a nice dress. To jest ładna sukienka. (Ładnych sukienek może być wiele)

 

Przed rzeczownikami zaczynającymi się od samogłoski zamiast „a” używamy „an”.

An actor

An egg

An apple

 

Przedimka określonego the używamy przed rzeczownikami w liczbie pojedynczej i mnogiej, gdy rozmówcy wiedzą, o czym konkretnie jest mowa.

 

The book on the table is interesting. (Ta) Książka na stole jest interesująca (nikt nie ma wątpliwości, jaka to książka – wszyscy ją widzą)

The house of Mary is big. Dom Mary jest duży. (Mary ma tylko jeden dom, wiemy o który chodzi)

 

Possessives (dopełniacz)

 

Dopełniacz w języku angielskim ma formę konstrukcji:

 rzeczownik + of + „właściciel”

 

np.:

a book of the teacher –  książka nauczyciela

the story of my life  –   historia mojego życia

a play of Shakespeare –  sztuka Szekspira

a box of matches    –    pudełko zapałek

the end of the year   –  koniec roku

the teacher of English      –    nauczyciel angielskiego

 

 

Possessive ‘s (Saxon Genitive – tzw. dopełniacz saksoński)

W przypadku rzeczowników ożywionych znacznie częściej używany jest tzw. Saxon Genitive (dopełniacz saksoński).

 

Ma on formę:

w liczbie pojedynczej ‘s (apostrof + s)

w liczbie mnogiej (apostrof) z wyjątkiem rzeczowników nieregularnych, nie kończących się na –s

 

UWAGA!

Nie używamy wtedy przedimków a i the, dane rzeczowniki są już wystarczająco określone. Przedimka możemy użyć tylko wtedy, gdy określa on właściciela (a visit of the Quinn = the Quinn’s visit, wizyta Królowej (w domyśle – angielskiej).

 

np.:

Ann’s house             dom Anny

my father’s car         samochód mojego ojca

Bob’s sister              siostra Boba

teacher’s book          książka nauczyciela

women’s room         pokój kobiet

children’s toy          zabawka dzieci

 

teachers’ book            książka nauczycieli

boys’ cars                    samochód chłopców

my parents’ room       pokój moich rodziców

doctors’ patients         pacjenci lekarzy

 

Ćwiczenie 1.

 

Zamień na Saxon Genitive:

 

the father of Mary Mary’s father
an umbrella of Mr. Parker Mr. Parker’s umbrella
the visit of Mrs. Smith Mrs. Smith’s visit
the poetry of Szymborska Szymborska’s poetry
a song of Madonna Madonna’s song
a cup of my mother my mother’s cup
the cousin of Tom Tom’s cousin
the garden of my neighbour my neighbour’s garden
a film of Almodovar Almodovar’s film
a photo of my child my child’s photo

 

Ćwiczenie 2.

 

Zaznacz poprawną odpowiedź:

 

A.This is:

1. Marys house

2. Marys’ house

3. Mary’s house

B. They are:

1. singer’s fans

2. singers fans

3. singer fans

C. …  is a nice man.

1. Bobs

2. Bob

3. Bob’s

D.This is:

1. a books page.

2. a page of the book.

3. a book page.

E.Where is:

1. the doctor’s house?

2. the doctor house?

3. the house of the doctors’?

 

Ćwiczenie 3.

 

Zamień na Saxon Genitive tam gdzie to możliwe:

 

tekst odpowiedź
the centre of the town  
a cup of tea  
the hat of my mother my mother’s hat
the top of the tree  
the tea of his father his father’s tea
the voice of Sting Sting’s voice

 

 

Zaimki dzierżawcze

 

Oczywiście zamiast mówić, że „to jest pokój Mary”, możemy powiedzieć, że „to jest jej pokój”.

Wyróżniamy następujące zaimki dzierżawcze:

 

My room.        My pokój.

Your voice.     Twój głos.

His cup.          Jego filiżanka.

Her hat.           Jej kapelusz.

Its milk.          Jego mleko.

Our story.       Nasza historia.

Your car.         Wasz samochód.

Their babies.   Ich dzieci.

 

UWAGA!

Przed zaimkami dzierżawczymi NIGDY nie używamy przedimków a i the.

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s